Wykres spaghetti w praktyce: 20% oszczędności dzięki prostej obserwacji
W tym odcinku Kamil Radom pokazuje metodę obserwacyjną, która działa zaskakująco szybko: rysujesz realne ścieżki przejść pracownika i od razu widzisz, gdzie są straty. Na konkretnym przykładzie z zakładu chemicznego widać, jak wózek, checklista i drobna zmiana układu stanowiska ograniczają zbędne chodzenie i uwalniają czas na realną produkcję.
Odcinek w skrócie
Wykres spaghetti świetnie pokazuje straty w ruchu (chodzenie = brak produkcji).
Szukaj „dlaczego wraca?” i usuwaj przyczynę (wózek, checklista, układ stanowiska).
Najpierw drobne usprawnienia bez inwestycji, dopiero potem duże przebudowy.
Mierz i rób próby – porównanie dwóch wariantów daje szybkie decyzje.
Problem: pracownik tracił dużą część zmiany na chodzenie po surowce i informacje (magazyn 1, magazyn 2, szafki, kierownik) zamiast wykonywać produkcję.
Metoda: zespół zrobił obserwację i narysował „wykres spaghetti”, czyli mapę realnych przejść – widać na niej „plątaninę” ruchów i zbędnych powrotów.
Wniosek 1: częste powroty wynikały m.in. z noszenia ręcznego → szybka poprawka: wózek do zebrania kompletu surowców.
Wniosek 2: powroty „bo coś zostało/umknęło” → szybka poprawka: checklista (jak lista zakupów) do kompletacji komponentów.
Wniosek 3: bez wielkiej inwestycji da się poprawić ergonomię: zmiana układu pól odkładczych / szafek / maszyn, żeby ograniczyć drogę i usprawnić logistykę wewnętrzną.
Efekt: po próbach w nowym układzie ścieżka przejść wyraźnie się skróciła, a firma odzyskała ok. 20% efektywności dzięki prostym, niskokosztowym zmianom.
Rozwiń transkrypcję z nagrania
00:00 20% oszczędności dzięki prostej metodzie obserwacyjnej. Jest to możliwe.
00:06 Zapraszam na film.
00:13 Cześć, nazywam się Kamil Radom. Jestem współwłaścicielem firmy Lean To Win, a także aplikacji Heartly.
00:21 Na co dzień pomagamy firmom rodzinnym, a także ambitnym startupom w usprawnianiu i zarabianiu.
00:27 Tak jak wspomniałem, w tym filmie opowiem ci o metodzie, która pozwoliła nam u naszego klienta z branży chemicznej odzyskać 20% efektywności dzięki tak naprawdę niewielkiemu nakładowi pracy.
00:38 Jak to zrobić? Już opowiadam.
00:44 Jest taka metoda obserwacyjna, która pozwala w bardzo prosty sposób zobaczyć, na co tak naprawdę traci czas pracownik w danym obszarze. Nazywa się wykres spaghetti.
00:56 Jest to może hasło, które kojarzy ci się bardziej z potrawą, natomiast tak naprawdę obrazuje kilka fajnych rzeczy.
01:00 Zobaczmy na ten przykład. Obszar, który analizowaliśmy i w którym prowadziliśmy obserwacje, był rozlokowany mniej więcej w ten sposób.
01:12 Mieliśmy do dyspozycji magazyn pierwszy, pomieszczenie magazynu drugiego, było pomieszczenie, w którym wykonywana była produkcja oraz korytarz – tak zwana droga transportowa, która oddzielała zarówno magazyny, jak i przestrzeń roboczą.
01:31 W tym momencie widzieliśmy, jak pracownik kilkukrotnie przechodził do magazynu numer 1 po to, żeby pobrać komponenty i przenieść je na pole odkładcze.
01:39 Następnie ponownie wrócił do magazynu numer 1, wrócił na pole odkładcze, wrócił do magazynu numer 1, wrócił i odstawił na pole odkładcze.
01:51 Następnie poszedł do magazynu numer 2 pobrać kolejne surowce do produkcji.
01:57 Wrócił na pole odkładcze, odkładając oczywiście te surowce.
02:03 Przeszedł ponownie do magazynu numer 2 i wrócił ponownie na pole odkładcze, żeby odłożyć surowce.
02:09 Następnie pobierał z szafek kolejne surowce, które już odkładał przy maszynie i robił kilka takich przejść.
02:20 Jeżeli zapomniał czegoś bądź musiał pozyskać jakąś informację, to albo przechodził do magazynu numer 1 i wracał na stanowisko, albo szedł jeszcze do kierownika i wracał na stanowisko.
02:32 Także jak widać na tym rysunku jest szereg przejść, które wykonywał pracownik.
02:38 A jak wiemy, przejścia są stratą i powodują, że w tym momencie nie wykonujemy żadnego produktu. Nie jesteśmy w stanie wykonać żadnej pracy.
02:46 Ta praca polega na ten moment na organizowaniu swojego stanowiska pracy i surowców, które są niezbędne do wykonania działań.
02:55 I teraz taka obserwacja jest naprawdę prostą metodą na to, żeby spojrzeć z góry, z lotu ptaka na cały proces i zobaczyć: kurczę, ten pracownik naprawdę się nachodził.
03:07 Jeżeli kilka razy w ciągu dnia takie przejścia i takie sytuacje mają miejsce, to znaczy, że my tracimy bardzo dużo czasu z tego, który mamy dostępny u pracownika, czyli z tych 7 i pół godzin w skali zmiany.
03:15 Tracimy dodatkowe kilka godzin często na zwykłą organizację swojej pracy, a w tym momencie nie uzyskujemy żadnego produktu.
03:23 I dlaczego mówię o tych 20%? Bo wystarczyło spojrzeć na ten wykres i dojść do kilku prostych wniosków.
03:33 Po pierwsze: dlaczego ten pracownik musi kilkukrotnie iść do tych magazynów? A no dlatego, że wszystko nosił ręcznie.
03:39 Jaki jest pierwszy kluczowy wniosek? Może pracownik powinien mieć do dyspozycji jakiś wózek.
03:49 Druga sprawa: dlaczego kilkukrotnie wracał, jak na przykład czegoś zapomniał, do magazynu? Może powinien posiadać jakąś checklistę.
03:58 I tak naprawdę te dwie rzeczy spowodowały, że przy kolejnym teście, który wykonywaliśmy w trochę innym układzie, zrobiliśmy kilka drobnych zmian.
04:06 Analiza przejść pokazała nam, że jeżeli nie możemy w pierwszej kolejności zmienić układu pomieszczeń, a wiązałoby się to z ogromną inwestycją, musimy pójść w kierunku drobnych usprawnień.
04:19 Te drobne usprawnienia to takie, które nie wymagają super inwestycji.
04:23 Magazyny zostały w tych miejscach, w których były, a także przestrzeń robocza tam, gdzie była pierwotnie.
04:31 Natomiast zmieniły się układy pól odkładczych, a także szafek i maszyn, po to żeby pracownik mógł bezpośrednio obsługiwać maszyny jedną i drugą w bardzo ergonomiczny sposób.
04:45 I także żeby miał jak najmniej przejść i żeby nic nie przeszkadzało w wewnętrznej logistyce podczas wykonywania pracy.
04:51 Po zmianach zrobiliśmy próby.
04:55 Daliśmy oczywiście do dyspozycji pracownikowi wózek. Był tak skonstruowany, że umożliwiał zebranie wszystkich niezbędnych surowców.
05:03 I dostał oczywiście niezbędną checklistę – tak jak checklista na zakupy – która pozwalała mu zebrać odpowiednie surowce do wykonania konkretnego produktu.
05:16 Firma nie chciała w tym momencie pójść w stronę wyodrębnienia w procesie logistyka, który mógłby dostarczać surowce na stanowisko, żeby pracownik się nie odrywał.
05:29 Musieliśmy więc skorzystać z tego, co w firmie jest, i poprawić to, co już mamy, żeby przynajmniej ograniczyć te podstawowe, drobne rzeczy z wykorzystaniem zasobów.
05:41 Z taką checklistą pracownik przechodził do magazynu pierwszego, pobierał niezbędne surowce, przechodził do magazynu numer 2, pobierał niezbędne surowce.
05:50 Przejeżdżał pod szafki, zabierał niezbędne surowce i podjeżdżał z wózkiem pod maszynę – i tak naprawdę mógł wykonać bezpośrednią produkcję.
05:59 Zobaczcie, o ile skróciła się droga w porównaniu do pierwszego wariantu.
06:05 Wykres spaghetti polega na tym, że dzięki zobaczeniu tej logistyki i przepływów wewnętrznych jesteśmy w stanie podjąć działania, które pozwolą nam często bezkosztowo, z wykorzystaniem zasobów, które są, osiągnąć mierzalne efekty.
06:23 Wystarczy tylko trochę drobnych zmian, a efekt może być naprawdę bardzo zadowalający.
06:29 Jeżeli chciałbyś dowiedzieć się więcej o ciekawych przykładach i casach naszych klientów, zachęcam do obejrzenia pozostałych materiałów na naszym kanale.
06:37 Zachęcam także do postawienia łapki w górę, no i oczywiście subskrypcji naszego kanału. Będziemy bardzo wdzięczni.
06:42 Do zobaczenia.